از ملوانان انگلیسی اصرار، از بلر انکار

با وجود اذعان و اعتراف صریح ملوانان انگلیسی به ورود غیرقانونی به آب های ایران و اظهار تاسف آن ها از این ماجرا و اقرار به عمل خود، همچنان تونی بلر، وزیر امور خارجه انگلیس به عدم ورود آن ها به آب های ایران اصرار می کند.

ليدينگ سيمن في‌تري كه چهارشنبه در گفتگو با تلويزيون جمهوري اسلامي ايران سخن مي‌گفت، با معرفي خود افزود:من از پرسنل ناوگان F99 هستم و مدت 9 سال است كه در نيروي دريايي انگليس خدمت مي‌كنم.

اين ملوان زن انگليسي افزود:من در روز جمعه 23 مارس دستگير شدم و به صراحت اعلام مي‌كنم كه نيروهاي انگليسي به طور غير قانوني وارد آبهاي ايران شدند.
سيمن في تري اظهار داشت:آنها(ايراني‌ها) خيلي خونگرم،صميمي و متفكرانه با ما رفتار كردند كه اين حاكي از روحيه مهمان دوستي آنهاست.
وي گفت:ايراني‌ها علت بازداشت ما را توضيح دادند و هيچگونه رفتار تند و خشن و خصومت آميزي از آنها مشاهده نشد.
اين ملوان زن انگليسي دوباره تاكيد كرد كه هيچ برخورد تند و اهانت آميزي از ايراني‌ها نديديم، بلكه آنها رفتار خوب و صميمي با ما داشتند.
اين نظامي انگليسي در نامه‌اي به خانواده‌اش سلامتي خود و ديگر نظاميان انگليسي بازداشت شده را خبر داده است.
به گفته اين نظامي زن انگليسي اين نامه عصر امروز چهارشنبه تحويل سفير انگليس در تهران شده‌ است.
وي در نامه به پدر و مادرش از اين كه نظاميان انگليسي وارد آبهاي ايران شده‌اند ابراز تاسف و از برخورد خوب ايران تشكر كرده است.

 

 

اين نظامي انگليسي همچنين نامه‌هايي براي مردم ايران،مردم انگليس و مجلس عوام انگليس نوشته است.
در همين حال و در پاسخ به سخنان وزير خارجه انگليس، يك منبع آگاه در وزارت امور خارجه كشورمان اعلام كرد:روابط تهران و لندن مدتهاست كه در حال ركود است،بنابر اين تصميم لندن در تعليق روابط تغييري دراين وضع به وجود نخواهد آورد. 

عکس های جالب از ملوانان انگلیسی بازداشت شده

 

دانلود تسنیم شماره 18

 

تسنیم شماره 18، صفحه ی اول

 

  تسنیم شماره 18، صفحه ی دوم

تسنیم، نوروز را به همه ی خوانندگان خود تبریک عرض می کند

 

تاریخچه نوروز

نـوروز، جشن شكوهمـند ایران باستان، گــویای پیـشینه ی تابناك میهن ما و جلوه ای مهم از فرهنگ غنی قـوم ایران است.

نوروز كه قرن های دراز است بر همه جشن های جهان فخر می فروشد، از آن روسـت كه یك قــرارداد مصنـوعی اجتماعـی و یا یك جشن تحمیلی سیاسی نیست. جشن جهان اســت و روز شادمانـی زمین، آسمان، آفتاب، جــوشِ شگفتـنـی ها و شـور زدن ها و سـرشـار از هیجان هر آغاز.
نوروز گذشت زمان و دگرگونی های دوران را شاهد بوده و پیوسته با آمد و رفت الهام بخش خود پایان فصلی دیگر را به ساكنـان این سرزمین كهنسال اعلام كرده است. نوروز، تجدید خاطــره بـزرگـــی است. خاطره خویشاوندی انسان با طبیعت. گذشت سال هــای دراز نه تنها از شكوهمندی سنّتهای نوروزی نكاسته بلكه روشنگر این واقعیت بوده كه بزرگ داشت نوروز و گرامی داشتن سنتهای آن با احساس و اندیشه ایرانی، پیوند ناگسستنی یافته است.

عظمت و شكوه خیال انگیز این جشن ملی، پرنده فــكر ایـرانی میهن پرست و علاقه مند به سنتهای دیرین را در عــالم بی انتهای اندیشه به پرواز در آورده و به سوی گذشته هایش می كشاند.

ابوریحان بیرونی در (التفهیم) در پاسخ به این سوال كه: نـــوروز چیست؟ می نویسد: « نخستین روز است از فروردین ماه و از این جهت روز نو، نام كردند زیـرا كه پیـشـانی سال نو است و آنـچه از پس اوست از این پنج روز، همه جشنهاست و ششم فروردین ماه نوروز را بزرگ دارند، زیرا كه خسروان بدان پنج روز حق های خشم و گروهـان بگزاردندی و حاجت ها روا كـردنـدی، آنـگاه بدین روز ششم خلـوت كردندی، خاصگان را و اعتقاد پارسـایان اندر نـوروز نخستین آنست كه اول روزی است از زمانه و بدو فلك آغازید گشتن.»

نوروز نامه منسوب به خیام آمده اســت كه: « سبب نهادن نوروز آن بوده است كه چـون دانستند كه آفتاب را دو دور بـوده یكی آن سیصد و شست و پنج روز و ربــعی از به اول دقیـقه حمـل باز آید، بـه همان وقت هر روز كه رفته بود بدین دقیـقه نتواند آمدن چـه هـر سال از مدت همی كم شود، چون جمشــید این دو را دریـافت انوروز نام نهاد و جشــن آیـین آورد. پـس از آن پادشاهـان دیـگر مردمان بدو اقتدار كردند.»

ابوریحان در آثار الباقية، می نویسد: « برخی از علمای ایران می گویـند: سبـب این كـه ایـن روز را نـوروز می نامند این است كـه در ایـام تهمورث صـائبه آشكار شدنـد و چون جمشید بـه پادشاهی رسید دین خود را تجدید كرد و این كار خیلی بزرگ به نظر آمد و آن روز را كه روز تازهای بود، جمشید عید گرفت.»

در آثار پیشینیان آمده است كه، این جشن را نــخست جمشید برپا كرد. گویند در این روز جمشید بـه جنگ دیـوان رفت و آنان را فرمانبردار خویش ساخت. جمشید در این روز بر تختی نشست كـه دیوان آن را می بردند و بـا آن به یك روز راه از دماوند به بــابـل رسید. مردم در تعجب شدند و آن روز را جشن گرفتند.